๑.
น้ำกัดมือ
๒. มือเป็นผื่นคันเวลาเก็บเกี่ยวข้าว
๔.
หนังมือลอก
๖.
หิด
๗.
หิดเรื้อรัง
๙. ตะมอย
๑o.หัวลำมะลอก
๑. น้ำกัดมือ
ขนานที่
๑
ถ้าเกิดจากการทำนา
หรือมือแช่อยู่ในน้ำนานๆ ทำให้มือเน่าเปื่อย ใช้น้ำคั้นจากใบกะเม็งตัวเมียทาบ่อยๆ หรือวันละ
๔-๕ ครั้ง ใบกะเม็งตัวเมียยังใช้ป้องกันน้ำกัดได้ โดยใช้น้ำคั้นจากใบทาบริเวณมือ
ปล่อยให้แห้ง ทาก่อนและหลังลงไปทำนา
ขนานที่
๒
ถ้าเกิดจากซักผ้ามากๆ
เกิดเป็นตุ่มใสคัน ให้เอาใบเทียนดอกขยี้ทาวันละ ๓-๔ ครั้ง
๒. มือเป็นผื่นคันเวลาเก็บเกี่ยวข้าว
ขนานที่
๑
ใช้ต้นกะเม็งตัวเมียสดๆ
ทั้งต้นทั้งราก
๑
กำมือ ใส่น้ำพอท่วมยา
ต้มให้เดือดนานประมาณครึ่งชั่วโมง ใช้น้ำต้มนี้ล้างมือ
(หรือจะใช้น้ำคั้นจากต้นกะเม็งทาก็ได้)
ขนานที่
๒
ใช้ใบตำลึงขยี้ทามือและแขนที่คัน
ขนานที่
๑
เอามือจุ่มลงในน้ำซาวข้าวสัก
๕-๑๐ นาที
ขนานที่
๒
เอาเมือกว่านหางจระเข้ทามือบ่อยๆ
๔. หนังมือลอก
เอาน้ำมันมะพร้าวทาตามบริเวณที่ลอก
วันละ
๓-๔
ครั้ง
เวลาทาควรจะถูนวดเบาๆ สัก ๕-๑๐ นาที เพื่อให้น้ำมันซึมเข้าผิวหนัง
ใช้ใบเทียนดอกตำ
พอกที่ข้อนิ้วมือ หรือนิ้วเท้า เปลี่ยนยาวันละ ๒-๓ ครั้ง
๖. หิด
ขนานที่
๑
ใช้เมล็ดลำโพง
๖
ช้อนโต๊ะ
แช่ในน้ำมันมะพร้าวหรือน้ำมันพืช ๒ แก้ว นาน ๗ วัน กรองเอาน้ำมันทา วันละ ๓-๔
ครั้ง
ขนานที่
๒
ใช้ใบหรือดอกเลี่ยนขยี้ทา
หรือใช้น้ำมันจากลูกเลี่ยนทาวันละ ๓-๔ ครั้ง
๘. หิดเรื้อรัง
ใช้ต้นเจตมูลเพลิงขาว(ทั้งใบ)
ตำคั้นเอาน้ำทาใส่แผลหิดเรื้อรัง วันละ ๔ ครั้ง
ขนานที่
๑
เอาน้ำมะนาวทาให้ทั่วมือ
แล้วใช้เปลือกมะนาวถู
ทิ้งไว้สักพักพอให้มือแห้ง
แล้วฟอกสบู่มะนาวจะล้างคราบปูนออกหมด
ขนานที่
๒
ให้เอายางมะละกอ
๑
ส่วนผสมน้ำ ๒ ส่วน
กวนให้เข้ากันแล้วเอามือจุ่มลงล้างให้หมดคราบปูนจากนั้น จึงล้างด้วยน้ำสะอาดอีกที
๙. ตะมอย
เป็นฝีชนิดหนึ่งขึ้นตามข้อนิ้วมือ
โรคนี้ถ้าถูกกับยา
จะรู้สึกดีขึ้นภายในครึ่งชั่วโมง ถ้าพอกยาแล้วรู้สึกเฉยๆ หรือรู้สึกร้อนมากขึ้นให้เปลี่ยนยาทันที
ขนานที่
๑
ใช้หัวฝักหนามสดหั่นเป็นชิ้น
ใส่หม้อใส่เกลือต้มรมหัวฝีตะมอยที่ยังไม่ตั้งหนองให้ยุบแห้ง
ขนานที่
๒
ใช้ใบเสลดพังพอนตัวเมียตำผสมเหล้าพอให้ยาเปียก
นำมาพอกไว้ตลอดเวลา
เปลี่ยนยาใหม่วันละ ๒-๓ ครั้ง
ขนานที่
๓
เอาใบขี้เหล็กครึ่งกำมือ
ใบกรุงเขมาครึ่งกำมือ ใบถั่วแระครึ่งกำมือ ทั้งสามอย่างนี้ตำเข้าด้วยกันให้แหลก แล้วแบ่งเอามาพอกที่ปวด
เปลี่ยนยาวันละ ๒-๓ ครั้ง
ขนานที่
๔
เอาข้าวเหนียวดำที่ยังไม่หุง
๑ กำมือ ใบพลู ๑ กำมือ หญ้าเกล็ดหอย ๑ กำมือ หญ้าหูปลาช่อน ๑ กำมือ พิมเสน ๑
ช้อนโต๊ะ ต้มให้เดือดแล้วยกลง เอามือเข้าไปรมอบไอของยาจนหมดควันร้อน
ขนานที่
๕
ขูดวุ้นว่านหางจระเข้ใส่ลงในถุงพลาสติกใบเล็กๆ
(ที่เขาใช้ใส่น้ำจิ้ม
หรือ
พริกขี้หนู น้ำปลา)
ใส่สัก ครึ่งถุงเอานิ้วที่เป็นตะมอยจุ่มลงไป ให้หัวตะมอยจมอยู่ในวุ้นว่านหางจระเข้
ใช้เชือกผูกปากถุงให้ ติดกับนิ้วไว้
ยานี้ใช้กับฝีตะมอยที่ตั้งหนองแล้วให้แตกไว
ขนานที่
๖
ใช้ใบ รากและต้นของพลับพลึงมาหั่นเป็นท่อนๆ
ใส่หม้อต้มรมแผลฝีตะมอยที่แตกแล้วแต่หัวยังไม่ออกให้
หลุดออกมา
๑๐. หัวลำมะลอก
เป็นฝีชนิดหนึ่งมักขึ้นที่นิ้วและที่มือขึ้นเป็นเม็ดขนาดเท่าเม็ดข้าวโพด
แรกเริ่มเป็นตุ่มใส
เจ็บ
ปวดมาก โรคนี้ถ้าถูกกับยาจะหายเร็ว
เช่นเดียวกับตะมอย
ขนานที่
๑
เอาใบมันเทศ
๑-๒ ใบ โขลกให้ละเอียด หยดน้ำส้มสายชูพอให้ยาข้น พอกไว้ตลอดเวลา เปลี่ยนยาวันละ ๓
ครั้ง
ขนานที่
๒
ใช้ใบเสลดพังพอนตัวผู้ครึ่งกำมือ
หัวว่านมหากาฬโตเท่านิ้วมือ
๒ หัว ข้าวสุกก้อนโตเท่านิ้วโป้ง ๒ ก้อน เกลือใส่แกง
๓
เม็ด
ตำให้เข้ากันดีแล้วพอกไว้ตลอดเวลา เปลี่ยนยาวันละ ๓ ครั้ง (ต้องใส่น้ำให้ยา เปียกอยู่เสมอและไม่ควรทำยานี้ใช้ข้ามวัน
เพราะข้าวจะบูด)
และถ้ามีต้นเสาวคนธ์ เอารากมาย่างไฟ พอเหลือง แล้วสับใส่หม้อต้มกินจะดียิ่งขึ้น